Geveld door de storm

Met de storm van eind augustus 2011 gingen er nogal wat bomen tegen de grond.
In Arboretum Heverleebos bleef de schade beperkt, toch ging er één Reuzenzilverspar (Abies grandis) tegen de grond. De boswachter vindt die boom als element in het landschap wel mooi en besloot hem te laten liggen. De zijtakken werden met opzet kort tegen de stam afgezaagd, zo hebben de kinderen er misschien nog wat plezier aan...

Lemen schuilhut - mooi maar meedogenloos

De lemen schuilhut aan de ingang van Arboretum Heverleebos staat er ondertussen 8 jaar.
De 'organische' architectuur wordt door veel bezoekers erg op prijs gesteld: de lemen muren en het groen- of sedumdak met vooral vetkruid (geslacht Sedum) doen geen afbreuk aan de natuurlijke omgeving. Veel vetkruiden groeien graag waar het zonnig en droog is. Vandaar de toepassing op een groendak.

Maar het is mooi en meedogenloos. Daar waar veel mensen de omgeving op prijs stellen zijn er anderen met een totaal ander inzicht. De lemen muren worden een uithangbord van namen en woordspelingen tot een vorm van graffiti toe.

De politie en het bosbeheer houden wel een oogje in het zeil maar staan hier toch vrij machteloos tegenover. Het bosbeheer zal de lemen muren binnenkort herstellen zodat het geheel weer wat beter oogt.

We willen trouwens langs deze weg jeugd en volwassen vragen om de hut niet te beschadigen. Getuigenissen van aanbrengen van schade kunnen steeds gerapporteerd worden bij politie of boswachter (0491 72 74 15) of op dit blog.

Terug van weggeweest

Het blog van Arboretum Heverleebos is een jaar lang niet meer geactualiseerd geworden. Reden is (of was) dat de beherende boswachter een tijdje elders aan de slag was. Ik (hij) had de gelegenheid om een jaar lang voor Arboretum Wespelaar te werken en er veel ervaring op te doen in het beheer van een plantencollectie. Maar nu, "back to the roots", waarbij het mijn betrachting is om op dit blog nieuwtjes over Arboretum Heverleebos te publiceren.


Cornus officinalis (Aziatische tegenhanger van Cornus mas of gele kornoelje) in Arboretum Wespelaar

Ga zeker eens een kijkje nemen op de kersverse website van Arboretum Wespelaar: http://www.arboretumwespelaar.be/ Voor bomenliefhebbers zijn er op die site twee interessante databanken raadpleegbaar:
- Plantenzoeker Arboretum Wespelaar laat je toe na te gaan welke winterharde, houtachtige gewassen er in hun collectie groeien.
- In de Beltrees databank kan je op parknaam, wetenschappelijke naam enz. zoeken naar merkwaardige bomen in België.

Een bezoek aan de plantencollectie van Arboretum Wespelaar moet je zeker overwegen als je in struiken en bomen geïnteresseerd bent. Check hun website!
Wil je meer weten over merkwaardige bomen in de wereld, breng dan ook een bezoek aan de volgende website http://www.monumentaltrees.com/.

De 'Boom van 't Groot Verdriet' is (her)aangeplant...

Klik de foto's aan om te vergroten

Voor de (meeste) Leuvenaars is de Boom van 't Groot Verdriet geen onbekende. Het is een reusachtige Japanse honingboom (met de vroegere wetenschappelijke naam Sophora japonica, nu Styphnolobium japonicum) die in de Naamsestraat te Leuven in de voortuin van het Atrechtcollege staat. Van 1921 tot 1977 was dit college een meisjespeda(gogie) waar geen jongens toegelaten waren. Wanneer de meisjes om 19:00 uur 's avonds binnen moesten ging het afscheid van de jongens gepaard met veel verdriet. Vandaar de naam. Een extra foto van de boom vindt je hier.

Dankzij een buurtbewoonster, met name Leona Meurrens, die de honingboom en (het) Leuven ('s dialect of 'ons leives') erg genegen is, kreeg ik een jonge boom van 't Groot Verdriet in handen. Leona had namelijk zaad verzameld van de Japanse honingboom en opgekweekt. Toen hij te groot werd schonk Leona hem aan Arboretum Heverleebos. Nadat deze boom uit het stadsklimaat een jaartje in mijn achtertuin in Heverlee acclimatiseerde heb ik hem eergisteren (maandag 8 februari 2010) uitgeplant in het arboretum (perceel 10). Hij is nu ongeveer 2 m groot. Bij het planten mengde ik dolomiet (kalkgesteente) en chamignoncompost in het plantgat opdat hij goed zou aanslaan.

De Nederlandse naam Japanse honingboom is misleidend. De boom komt van nature helemaal niet in Japan voor maar wel in China en Korea. Sommige bronnen noemen deze boom ook pagode- of tempelboom omdat hij (in Japan )veel aangeplant werd rond tempels.
De honingboom werd in 1747 in Frankrijk ingevoerd door een missionaris, de Jezuiët Pater Incarville.

De honingboom behoort tot de familie van de vlinderbloemigen (Leguminosae). Tot die familie behoren ook de acacia (Robinia pseudoacacia), de gleditsia of valse christusdoorn (Gleditsia triacanthos), de blauwe regen (Wisteria) en nog vele andere.

Met dank aan Leona Meurrens!